فراموش‌سالی

چندی پیش بیننده‌ی برنامه 37 درجه‌ی بی‌بی‌سی با اجرای نازنین معتمدی بودم؛ بخشی از برنامه‌ی او به آلزایمر و راه‌های پیشگیری از ابتلا به این برنامه اختصاص داشت. پروفسوری که در یک مرکز تحقیقاتی در لندن با تیمش درباره‌ی ریسک‌های ابتلا به این بیماری تحقیق می‌کرد دو نکته‌ی بسیار جالب را در مورد آلزایمر توضیح داد؛ مواردی که پیش‌تر درباره‌ی این بیماری نشنیده بودم.

برخلاف آنچه که همیشه در تصور داشتم، فعالیت‌های ذهنی مانند حل جدول یا یادگیری یک زبان، مهم‌ترین نقش را در کاهش ریسک ابتلا به بیماری آلزایمر نداشتند، بلکه بر اساس تحقیقات این تیم پزشکی بیرون رفتن از خانه و در جامعه حضور داشتن نقش بسیار بااهمیت‌تری در عدم ابتلا به آلزایمر بازی می‌کند. کمی که به اقوام دور و نزدیک‌مان که درگیر این بیماری شده‌اند فکر می‌کنم این نکته در موردشان کاملا صحیح است؛ آنها بعد از بازنشستگی حضور خود را در جامعه و هرگونه فعالیت کاری و جمعی دیگری هم متوقف کرده بودند و حتی به علت دست و پا درد و مواردی این چنین از رفتن به خانه فرزندان و اقوام هم گریزان بودند.

بعد از این مطلب محقق انگلیسی به ورزش و اهمیت آن در جلوگیری از ابتلا به بیماری آلزایمر پرداخت. او و گروه‌اش نقش ورزش را به علت خون‌رسانی بیشتر به مغز در جلوگیری از زوال عقل بسیار حیاتی و مهم می‌دانستند، آنها سپس به مجری توضیح دادند که با وصل الکترودهایی به قسمت پشتی مغز قادر هستند میزان خون‌رسانی به آن را در حین ورزش اندازه‌گیری کنند و در کمال تعجب و تصوری که هر کسی ممکن است داشته باشد، دریافته بودند که تمرین اسکوات بیشترین خون را به مغز می‌رساند، حتی بیشتر از ورزشی مانند دوچرخه‌سواری تند.

پس اگر نگران مبتلا شدن به آلزایمر هستیم در کنار کارهایی مانند حل کردن جدول و پازل، کتاب خواندن و تغذیه درست، ورزش‌های هوازی و تمرین اسکوات را هم فراموش نکنیم. ضمنا بست در خانه‌نشستن هم ممنوع!

نویسنده: طوبا وطن‌خواه