راننده نیسان آبی اواسط زمستان بود و از نیمه‌شب نم‌نم بارانی تا گرگ و میش صبحگاهی باریده بود. مردی متوسط‌القامت و تنک‌ریش که سی

  آب و هوای مجازی دقایقی پیش از طلوع خورشید، در گرگ و میش هوای یک روز نسبتا سرد زمستانی، اهالی یک شهر کوچک کویری،

  دختری با روبان آبی دخترک در غیاب پدرش و بدون اجازه مادرش به بهانه‌ی خرید خرده‌ریزی چند ساعتی از خانه بیرون زده بود، شانزده

خانم و سگ پشمالوی سفید توی لابی نشستم و منتظرم. رفت و آمد ساکنین، گروه تاسیسات و بچه‌های خدمات و نظافت را رصد می‌کنم و

  پرواز هنگام بالا رفتن از پله‌های هواپیما توجه‌ام به زن بارداری جلب شد که در آستانه‌ی در هواپیما با سرمهماندار درباره مجوزهای پروازش گفت