هوش آقای بازیگر

هوش آقای بازیگر

حدود یک سال و اندی پیش محمدرضا گلزار با کیف‌هایی از برند هرمس و لویی‌ویتون در ماشین رولزرویس‌اش عکسی گرفت و با جمله کوتاه «پز نیست، سبک زندگیمه» در اینستاگرام منتشر کرد، این جمله‌ی کوتاه که چاشنی تجمل‌گرایی عیان در عکس آقای بازیگر شده بود، در اینستاگرام غوغایی به پا کرد و حواشی بسیاری هم به دنبال داشت، اما خیلی زود این جمله به سوژه‌ای طنز برای کاربران مبدل گشت تا مشکلات، گرفتاری‌ها و نداشته‌های خود را با آن استوری کنند، ریلز بگذارند و لایک و فالور جمع کنند و از خجالت آقای گلزار هم دربیایند.

حالا محمدرضا گلزار در برنامه‌ای مقابل امیرحسین قیاسی نشسته و بعد از گله و گلایه‌های فراوان بابت تیکه‌ها و گوشه کنایه‌هایی که چندی قبل‌تر در یکی از برنامه‌های قیاسی به سمتش حواله شده بود، در پاسخ سوال او در مورد این عکس می‌گوید: «من می‌خواستم این عکس رو شیر کنم از هوش مصنوعی سوال کردم چه جمله‌ای بنویسم که حالت شوآف و پز نداشته باشه، اونم این جمله رو برام نوشت و ….. » بقیه برنامه هم در این خلاصه شد که آقای بازیگر خیلی زحمت کشیده تا به این جایگاه و رولزرویس‌سواری رسیده و دیگرانی که مثل او دارا و رولزرویس‌سوار نیستند، نباید بابت اینکه آقای گلزار دارا و توانا است و رولزرویس دارد، ناراحت باشند و کلی مزخرفات از این قبیل که: «من 49 سالمه و خیلی زحمت کشیدم شما (قیاسی) منو با 49 ساله‌های اطرافت مقایسه کن» و چرندیاتی از این دست تا پایان برنامه.

جناب سوپراستار من اصلا کاری ندارم شما چی منتشر کردی و چی نوشتی؛ چون نه رولزرویس برایم جذابیت داشته و دارد، نه آن کیف‌های برندهای معروف و نه تمام آن آرشیو فیلم‌هایی که بازی کردی؛ ولی خداوکیلی شماها، شما جماعت سلبریتی و بلاگرها، وقتی این عکس‌ها و تجملات اطراف‌تان را می‌خواهید در چشم و حلق مخاطبی که در این شرایط اقتصادی در حال له شدن زیر فشار تورم است؛ فرو کنید؛ از هوش مصنوعی برای نوشتن کمک می‌گیرید؟ دست مریزاد خلاقیت، واقعا که زحمت می‌کشید. خسته نباشید.

در ثانی جناب بازیگر مقایسه خودت با 49 ساله‌های دیگر به نظرت خیلی منطقی می‌آید؟ مثلا تو و یک کارگر روزمزد را با هم مقایسه کنیم؟ یا مثلا تو و یک کارگر معدن؟ اصلا تو و یک مکانیک؟ مقایسه‌ی یک گلزار و یک کشاورز هم گزینه‌ی خوبی به نظر می‌آید، نه؟ به خداوندی خدا اگه آن کارگر، آن کشاورز، آن مکانیک و خیلی از 49 ساله‌های دیگر، یک بیست و چهار ساعت دغدغه معاش نداشته باشند و یک گریم سینمایی بشوند و یک دست از کت و شلوارهای مارکی که حضرتعالی می‌پوشید را یک تهیه‌کننده سینما به تن‌شان بپوشاند، چه بسا کمتر از تو هم نباشند، نهایت نهایت‌اش یک تزریق بوتاکس می‌خواهند و یک دست لمینت دندان.

جناب ورزشکار، جناب خواننده، جناب موفق، جناب سلطان قلب‌ها، واقعا درک این مطلب ساده و ابتدایی این‌قدر برای شما دشوار هست که توقع داری مثلا یک کارمند و یا یک کارگر با حقوقی حداقلی که زیر خط فقر هست با دغدغه زن و بچه و کرایه خونه و هزار مشکل و کوفت و زهرمار دیگر بتوانند از نظر جذابیت و سلامتی و شیک‌پوشی و غیره و ذالک با جنابعالی و امثالهم برابری کند؟ بی‌خیال جناب، شما برو همون رولزرویس‌ات رو سوار شو و با هوش مصنوعی‌ات عشق کن، ولی خدا وکیلی فیلم بازی نکن، آواز هم نخون!

نویسنده: طوبا وطنخواه

به اشتراک بگذارید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پست های مرتبط