خدا خانم‌ها را بیشتر دوست دارد.

با هر متر و معیاری حساب کنید بنده یک آدم مذهبی شمرده نمی‌شوم ولی از اینکه ظهرهنگام صدای اذان در گوشه و کنار خانه‌مان بپیچد لذت عجیبی می‌برم، به همین علت صدای تلویزیون را هنگام پخش اذان تا آنجا که اسباب ناراحتی دیگران نشود بالا می‌برم و تا پایان اذان هم گوشه‌ای آرام می‌گیرم. گاها اگر فرصتی هم دست بدهد بیننده‌ی برنامه‌های دینی بعد از اذان هم هستم؛ مثل امروز که مجری برنامه و روحانی مهمان او در حرم حضرت عبدالعظیم درباره صلح صحبت می‌کردند.

آقای روحانی، شریفی نامی، با توجه به آیاتی از قران کریم مباحثی چون صلح واجب و صلح حرام را توضیح می‌داد؛ به طور خلاصه و نقل به مضمون جمع‌بندی گفته‌های ایشان این بود که: «اگر در موضع ضعف با کفار صلح کنید این صلح حرام است چون بعدا پشیمان خواهید شد و می‌خواهید زیر عهد و پیمان‌تان بزنید که عمل پسندیده‌ای در قرآن نیست» او در ادامه‌ی برنامه پیامبر اکرم را با جمله‌ای این‌گونه توصیف کرد:« او صلح‌طلب و جنگ‌بلد بود.»

ذهنم درگیر آوای این جمله و نوع ترکیب‌بندی واژه‌هایش شد که برایم عجیب خوش‌آیند بود؛ به همین علت متوجه نشدم که چرا موضوع برنامه به سمت دیه رفت و برای دقایقی حول محور آن گشت. روحانی خطاب به مجری می‌گفت: «من زیاد می‌شنوم میگن خدا آقایونو خیلی تحویل گرفته و بیشتر دوست داره و دیه‌شونوم دو برابر دیه خانم‌ها تعیین کرده، ولی عزیزان به این مطلب توجه نمی‌کنن که دیه مال خود فرد که نیست، مال بازماندگانشه. پس دیه مرد تعلق می‌گیره به زن و بچش و دیه زن هم می‌رسه به شوهر و بچه‌هاش. حالا خدا کدومو بیشتر دوست داره؟»

بدجور خنده‌ام گرفته بود. دیگر از بقیه برنامه هیچ متوجه نشدم. جدای از اینکه هیچ‌وقت به این جنبه‌ی دیه توجه نکرده بودم هیچ‌گاه هم این‌گونه و به این راحتی کسی قانعم نکرده بود. گاهی انسان‌ها جدای از اینکه در چه لباس و پیشه و کسوتی هستند صداقتی در کلام‌شان موج می‌زند که به دل‌تان می‌نشیند و با وجود سوالاتی که برای‌تان بی‌پاسخ می‌ماند، اصل مطلب را می‌پذیرید. ما که اعتراضی نداریم حاج آقا، خدا ما خانم‌ها را بیشتر دوست دارد.

نویسنده: طوبا وطن‌خواه