داستان یک دبستان

هر وقت کلمه «حقوق بشر» را از دهان کثیف اعضای اتحادیه اروپا و یا آن عوضی‌های کنگره‌نشین آمریکا شنیدید، درد خانواده‌ی ماکان نصیری را به یاد بیاورید، درد مادران و پدران مینابی را به یاد آورید ….. پیت هگست بی‌وجود و عمو ترامپ نادان را به یاد آورید که با وقاحت میناب را هوش مصنوعی می‌نامند ….
ماکان عزیزم ما چشمان سرشار از عشق و امیدت را فراموش نخواهیم کرد … ما رویاهای تو را، همکلاسی‌های تو را، معلمان تو را، فراموش نخواهیم کرد … پسر کوچولوی مینابی ما دبستان شجره‌ی طیبه میناب را فراموش نخواهیم کرد …
ما آن ثانیه‌ها و آن لحظات و آن دقایقی که ترس و وحشت به قلب کوچک تو و دوستانت هجوم آورد را فراموش نخواهیم کرد … ما از خداوند می‌خواهیم انتقام تو نه تنها به دست ما ملت ایران که به دست و با قدرت خود پروردگار هم گرفته شود …

آرام بخوابید فرشته‌های مینابی 💔

ما هیچ‌گاه شما را فراموش نخواهیم کرد 🥀

.طوبا وطن‌خواه

من با همین نشانی در تلگرام و ویرگول هم هستم

به اشتراک بگذارید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پست های مرتبط